• lan•tíng ha•bâ

    1. :
      yerba (Plantago lanceolata) na makitid ang dahon
  • lan•tíng

    1. 1:
      bahagi ng araro na kinakabitan ng singkaw
    2. 2:
      damóng ilálim
    3. 3:
      isang yerbang gamot, katulad ng letsugas.
  • ha•bà

    1. 1:
      sukat sa pagitan ng mag-kabilâng dulo
    2. 2:
      tagal ng pangyayari o pagsasagawâ ng anuman
  • ha•bâ

    1. :
      isdang dagat (Ablennes hians) na pahabâ ang katawan, kara-niwang may sukat na 43.5-50 sm, patulís ang bibig na tíla tukâ, at kulay lungtian at putî ang katawan
  • há•ba

    1. :
  • ha•bà

    1. 1:
      sukat sa pagitan ng magkabilâng dulo
    2. 2:
      tagal ng pangyayari o pagsasagawâ ng anuman
  • es•kó•bang ha•bâ

    1. :
  • lan•tíng sa•pà

    1. :
      halámang tubig (Ottelia alismoides) na mahi-maymay ang ugat